O Día das Letras Galegas do vindeiro ano estará dedicado ao poeta e tradutor
Xosé María Díaz Castro ao que o Instituto de Guitiriz, que leva o seu nome, homenaxeou hai uns días cun interesante
documental titulado
A lus do mundo.
Nós queremos rematar esta entrada lembrando un dos seus poemas máis coñecidos, "Penélope":
Un paso adiante i outro atrás, Galiza,
i a tea dos teus sonos non se move.
A espranza nos teus ollos se esperguiza.
Aran os bois e chove.
Un bruar de navíos moi lonxanos
che estrolla o sono mól coma unha uva.
Pro tí envólveste en sabas de mil anos,
i en sonos volves a escoitar a chuva.
Traguerán os camiños algún día
a xente que levaron. Deus é o mesmo.
Suco vai, suco vén, Xesús María!,
e toda a cousa ha de pagar seu desmo.
Desorballando os prados coma sono,
o Tempo vai de Parga a Pastoriza.
Vaise enterrando, suco a suco, o Outono.
Un paso adiante i outro atrás, Galiza!
