Centro

Mostrando entradas con la etiqueta POESÍA HISPANOAMERICANA. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta POESÍA HISPANOAMERICANA. Mostrar todas las entradas

miércoles, 27 de marzo de 2019

viernes, 16 de noviembre de 2018

Ida Vitale Premio Cervantes

La palabra infinito es infinita,
la palabra misterio es misteriosa.
Ida Vitale

A poeta uruguaya Ida Vitale vén de ser galardoada co Premio Cervantes. Vitale adóitase incluír na chamada Generación del 45 ao carón de Juan Carlos Onetti ou Idea Vilariño.


Para saber máis:

viernes, 9 de junio de 2017

Celebramos o Día do Medio Ambiente con poesía: María Elena Walsh

Hoxe deixámosvos un breve, sinxelo e fermoso poema da escritora arxentina María Elena Walsh.

Nada más

Con esta moneda

me voy a comprar

un ramo de cielo

y un metro de mar,

un pico de estrella,

un sol de verdad,

un kilo de viento,

y nada más.
 María Elena Walsh

lunes, 20 de junio de 2016

A volta ao mundo coa literatura V: de novo Benedetti

Hoxe continuamos esta serie de entradas, que esperamos sexa longa, cun poema de Mario Benedetti.

Compañera,
usted sabe
que puede contar conmigo,
no hasta dos ni hasta diez
sino contar conmigo.

Si algunas veces
advierte
que la miro a los ojos,
y una veta de amor
reconoce en los míos,
no alerte sus fusiles
ni piense que deliro;
a pesar de la veta,
o tal vez porque existe,
usted puede contar
conmigo.

Si otras veces
me encuentra
huraño sin motivo,
no piense que es flojera
igual puede contar conmigo.

Pero hagamos un trato:
yo quisiera contar con usted,
es tan lindo
saber que usted existe,
uno se siente vivo;
y cuando digo esto
quiero decir contar
aunque sea hasta dos,
aunque sea hasta cinco.

No ya para que acuda
presurosa en mi auxilio,
sino para saber
a ciencia cierta
que usted sabe que puede
contar conmigo.

Mario Benedetti

martes, 7 de junio de 2016

Á volta ao mundo coa literatura I



Si te quiero es por que sos
mi amor, mi cómplice y todo.
Y en la calle codo a codo
somos mucho más que dos.
Mario Benedetti

Sabemos que algunhas das usuarias da nosa biblioteca son moi afeccionadas á poesía de Mario Benedetti, por iso queremos empezar esta serie de entradas, nas que pretendemos dar unha volta ao mundo moi peculiar e literaria, lembrándoo.
Aínda que Mario naceu en Paso de los Toros, no departamento de Tacuarembó, á beira do Río Negro, a súa vida estivo moi vencellada a Montevideo, cidade á que seus pais o levaron a vivir con catro anos. Alí, asistiu ao Colexio Alemán, onde segundo afirmaba escribía en verso as leccións. Así de temperá foi a súa vocación poética.

Narrador (La tregua), dramaturgo (Pedro y el capitán), ensaísta (Subdesarrollo y letras de osadía) e... poeta. Poeta comprometido, sinxelo e tenro, lúcido cantor do amor e a alegría dende a sinxeleza e a coloquialidade... Afirmaba escribir non para os que virían, senón “para el que está aquí, poco menos que leyendo el texto sobre mi hombro”.

Despois da súa morte, o escritor Eduardo Galeano, tamén nado en Montevideo, afirmaba que non podía dicir nada sobre a morte do seu amigo, co que compartía a paixón polo fútbol, porque “el dolor se dice callando”. Seguramente Mario, o fillo de Brenno Benedetti e Matilde Ferrugia, concordaría con esta sinxela e honesta afirmación.

miércoles, 25 de mayo de 2011

Lembrando a Mario Benedetti


O pasado 17 de maio cumpríronse dous anos da morte en Montevideo de Mario Benedetti.

Si te quiero es por que sos
mi amor, mi cómplice y todo.
Y en la calle codo a codo
somos mucho más que dos.
Mario Benedetti

Aínda que Mario naceu en Paso de los Toros, no departamento de Tacuarembó, á beira do Río Negro, a súa vida estivo moi vencellada a Montevideo, cidade á que seus pais o levaron a vivir con catro anos. Alí, naquela cidade na que oito anos antes morrera traxicamente a poeta Delmira Agustini, asistiu ao Colexio Alemán, onde segundo afirmaba escribía en verso as leccións. Así de temperá foi a súa vocación poética.

Narrador (La tregua), dramaturgo (Pedro y el capitán), ensaísta (Subdesarrollo y letras de osadía) e... poeta. Poeta comprometido, sinxelo e tenro, lúcido cantor do amor e a alegría dende a sinxeleza e a coloquialidade. Afirmaba escribir non para os que virían, senón “para el que está aquí, poco menos que leyendo el texto sobre mi hombro”.

Despois da súa morte, o escritor Eduardo Galeano, tamén nado en Montevideo, afirmaba que non podía dicir nada sobre a morte do seu amigo, co que compartía a paixón polo fútbol, porque “el dolor se dice callando”. Seguramente Mario, o fillo de Brenno Benedetti e Matilde Ferrugia, concordaría con esta sinxela e honesta afirmación.