Centro

viernes, 27 de febrero de 2015

Tendal da poesía VII: Neruda

Neftalí Ricardo Reyes Basoalto, máis coñecido coma Pablo Neruda, é un dos grandes poetas do século XX. Escollemos hoxe un dos seus poemas máis famosos do libro Veinte poemas de amor y una canción desesperada.

PARA que tú me oigas
mis palabras
se adelgazan a veces
como las huellas de las gaviotas en las playas.

Collar, cascabel ebrio
para tus manos suaves como las uvas.

Y las miro lejanas mis palabras.
Más que mías son tuyas.
Van trepando en mi viejo dolor como las yedras.

Ellas trepan así por las paredes húmedas.
Eres tú la culpable de este juego sangriento.

Ellas están huyendo de mi guarida oscura.
Todo lo llenas tú, todo lo llenas.

Antes que tú poblaron la soledad que ocupas,
y están acostumbradas más que tú a mi tristeza.

Ahora quiero que digan lo que quiero decirte
para que tú las oigas como quiero que me oigas.

El viento de la angustia aún las suele arrastrar.
Huracanes de sueños aún a veces las tumban.
Escuchas otras voces en mi voz dolorida.
Llanto de viejas bocas, sangre de viejas súplicas.
Ámame, compañera. No me abandones. Sígueme.
Sígueme, compañera, en esa ola de angustia.

Pero se van tiñendo con tu amor mis palabras.
Todo lo ocupas tú, todo lo ocupas.

Voy haciendo de todas un collar infinito
para tus blancas manos, suaves como las uvas.

Pablo Neruda 

Deixámosvos a versión musical de Carmen Paris e un enlace onde podedes escoitar o poema recitado polo propio Neruda.

jueves, 26 de febrero de 2015

Remate exposición Día da Paz

Como sabedes, durante mes  expuxemos algúns dos nosos fondos relacionados coa paz na sala de secundaria.


Podedes aproveitar até o vindeiro luns para visitala.

Tendal da poesía VI: Xohana Torres

A poeta, narradora e dramaturga Xohana Torres naceu en Santiago de Compostela en 1931, aínda que pasou a súa infancia e mocidade en Ferrol, cidade na que a través de Ricardo Carballo Calero entrou en contacto co mundo do teatro. 

Eliximos un seu poema do libro Tempo de ría no que Penélope, a dona de Ulises, reclama a súa voz:


PENÉLOPE


                   DECLARA o Oráculo:

                                                        "Que a banda do solpor é mar de mortos,
                                                         incerta, última luz, non terás medo.

                                                         Que ramas de loureiro erguen rapazas.
                                                         Que cor malva se decide o acio.

                                                         Que acades desas patrias a vindima.
                                                         Que amaine o vento, beberás o viño.

                                                         Que sereas sen voz a vela embaten.
                                                         Que un sumario de xerfa polos cons".


     Así falou Penélope:


                                                         Existe a maxia e pode ser de todos.
                                                         ¿A que tanto novelo e tanta historia?

                                                         EU TAMEN NAVEGAR"


Xohana Torres

miércoles, 25 de febrero de 2015

Tendal da poesía V: Juana de Ibarbourou

A uruguaia Juana Fernández Morales, máis coñecida como Juana de Ibarbourou e chamada Juana de América, é unha das poetas americanas máis coñecidas pola súa poesía vital e apaixonada. 
Millonarios
 
Tómame de la mano. Vámonos a la lluvia
descalzos y ligeros de ropa, sin paraguas,
con el cabello al viento y el cuerpo a la caricia
oblicua, refrescante y menuda, del agua.

¡Que rían los vecinos! Puesto que somos jóvenes
y los dos nos amamos y nos gusta la lluvia,
vamos a ser felices con el gozo sencillo
de un casal de gorriones que en la vía se arrulla.

Más allá están los campos y el camino de acacias
y la quinta suntuosa de aquel pobre señor
millonario y obeso, que con todos sus oros,

no podría comprarnos ni un gramo del tesoro
inefable y supremo que nos ha dado Dios:
ser flexibles, ser jóvenes, estar llenos de amor.

 Juana de Ibarbourou


O pai da poeta era natural de Lourenzá (Lugo) e ela sempre amosou unha querenza pola terra galega como amosa este poema:
 
Patria de mi padre, luminosa y grande,
Qué profundamente te quiero también.
Me crié soñando con tu maravilla,
No quiero morirme sin verte una vez.
Cuando a ti yo llegue, has de conocerme
Por el gozo trémulo, por la palidez,
Por la emoción honda de risa y de llanto,
Por el canto puro que te llevaré.
Con el niño mío, que también te ama,
¡oh! Galicia mía, hemos de traer,
a la tierra india que amparó a mi padre,
de tu hechizo y tu placidez.
  Juana de Ibarbourou
Por certo, a biblioteca de Lourenzá leva o seu nome.

martes, 24 de febrero de 2015

Día de Rosalía II 2015

Un ano máis conmemoramos o Día de Rosalía e son numerosas as actividades que co gallo desta data van xurdindo.
Déixamosvos un dos vídeos da campaña #EuSonRosalía: María Solar e Rosalía. Por certo, María Solar é a autora de As meigas de Lupa.
 

lunes, 23 de febrero de 2015

Día de Rosalía I 2015

Unímonos á conmemoración do Día de Rosalía cunha selección de poemas relacionados coa meteoroloxía. Como sabedes, o noso centro participa no programa do Plan Proxecta MeteoEscolas e no blogue Meteosansa podedes atopar información sobre as actividades desenvolvidas dentro deste.

Tendal da poesía IV: Curros Enríquez

Outro poeta celanovés ilustre é Manuel Curros Enríquez (Celanova, Ourense 1851- A Habana, 1908), unha das figuras senlleiras do Rexurdimento con Rosalía e Pondal.

Ten a serena o canto




Ten a serena o canto
i a serpe o alento;
o lago ten a onda,
Dios ten o inferno.
Ti tes de abondo
co que tes escondido
neses teus ollos.

O trono dos monarcas,
do sabio os trunfos,
a groria do poeta,
o ouro do mundo:
Dera eso todo
por sólo unha mirada
deses teus ollos.

Buscan os pitorreises
pra faguer niño,
a herba santa que nace
veira dos ríos.
Eu busco sólo
unha mirada meiga
deses teus ollos.

Cando se pon a lúa
tras dos penedos,
choran as estreliñas
todas do ceo.
Tamén eu choro
cando non me alumean
eses teus ollos.
Manuel Curros Enríquez 
En Son de poetas atoparás a versión musical da canción na voz  de María do Ceo.